Загадувачите кои се појавија како резултат на човековата активност продолжуваат да допираат дури и до најоддалечените делови на светот, а научниците неодамна открија нанопластика стара со децении на северниот и јужниот пол.

Како што светот продолжува да произведува, користи и отстранува пластика со растечка стапка, опасноста од загадување со пластика станува се појасна.

Отфрлената пластика не исчезнува. Таа ја загадува животната средина со години и се распаѓа на мали честички познати како микропластика со големина од 5 милиметри до 0,1 микрометри и нанопластика помали од 0,1 микрометар.

Овие загадувачи завршуваат во земјата, водата и атмосферата – правејќи го својот пат до нашите маси и бели дробови – и патуваат низ светот.

Посебна загриженост е „сеприсутноста на нанопластиката“ според зборовите на Душан Материќ и истражувачите кои стојат зад една неодамнешна студија која следеше нанопластика во ледените јадра од Гренланд и Антарктикот.

Нанопластиката, поради нивната мала големина, може да стане воздушна и да се однесе подалеку од нивните оригинални извори, патувајќи подалеку од микропластиката за да заврши во речиси секој дел од светот.

Досега, изложеноста на нанопластика и микропластика покажа неколку негативни ефекти врз луѓето и другите организми, а сè уште немаме доволно разбирање за штетата што овие честички можат да ја предизвикаат.

Еден познат факт е дека нанопластиката, во позитивна корелација со нивната зголемена подвижност, е поотровна во споредба со микропластиката.

Алармантно, нанопластиката може да премине во клетките, па дури и да се инфилтрира во крвно-мозочната бариера поради нивната големина, давајќи им потенцијал да предизвикаат оштетување на мозокот.

Исто така, нанопластиката може да доведе до оштетување и воспаление на клетките кај луѓето. Нарушувања на растот, деформитети на ларви и други токсични ефекти се забележани и кај морските организми.

Малите пластични честички, исто така, сигнализираат негативни ефекти врз животната средина кога се носат во атмосферата. Овие честички можат да го апсорбираат и распрснуваат зрачењето, што доведува до директни промени во климата на Земјата.