Веќе нема – Добар ден, добра вечер… се слуша само „Бог да ги прости… Лесна им земја“… Како се носиме со болката во општество што постојано нè става на тест? Ќе зборуваме за личната загуба, со тагата што сите ја носиме, но и како да продолжиме понатаму?

Како се справувате со личната тага?

Анкета: Дали сме доволно емпатични како општество?